Int'l Art Exhibition at Michael Cacoyannis Foundation


I am so happy that my work is part of this great exhibition at Michael Cacoyannis Foundation curated by  Constantine Anjulatos and Art Number 23 Gallery!!!

@mcf.gr

@artnumber23

@constantine_anjulatos



• Athens

A group exhibition with artists from several countries around the world.

The exhibition will be held at Michael Cacoyannis Foundation.

Opening Event: 17th April, 6-10pm

The exhibition will also be open daily from 6.00 to 9.00pm.

18th April to 23rd April, 6-10pm.


​


Admission Free at all times.

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

New moon

Εικόνα
  A dream is coming A dream is near Carrying the past Resolving the fear Endless sea Playful stars A house of stone Rising Mars I was riding a strong brown horse The castle was standing alone  in the middle of the valley Music was coming from far away Flute and handpan I saw an elf in the forest "You are infinite", he said "Never listen to the noise around.. just go on. Go on" "I'm tired.", I answered "There's no such thing.", he said "You saw once. And once you've seen, you cannot stop." "Where am I going?", I asked "That's a mystery. Follow the road less traveled. That's all I got for an answer. It's not written; there's no map or path to guide you safely. You must trust your intuition and that only. Follow the signs." A dream is coming A dream is near Carrying the past Resolving the fear Endless sea Playful stars A house of stone Rising Mars Regulus
Διαβάστε περισσότερα

AULŪS ~ ΟΛΟΥΣ

Εικόνα
Aulūs   ή Ολούς ήταν η αρχαία πόλη της Μινωικής Κρήτης που γνώρισε μεγάλη άνθιση και βυθίστηκε ύστερα από σεισμό ή παλιρροιακό κύμα. Είναι γνωστή και ως "η βυθισμένη πόλη" και τις μέρες χωρίς άνεμο μπορεί να δει κανείς κάτω απ' το νερό τα αρχαία ερείπια. Πολύ συχνά έπαιρνα το ποδήλατο και πήγαινα στους μύλους, στην τωρινή Ελούντα. Το τοπίο μου θύμιζε καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων και - παραδόξως - μια ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, "Τα Δελφινάκια του Αμβρακικού". Βλέπω τις Αλυκές και τα βυθισμένα τείχη, τις πέτρες που άλλοτε ήταν σπίτια και ναοί και δρόμοι. Πολλά ξεπροβάλλουν έξω απ' το νερό και μπορείς να περπατήσεις πάνω τους.  Αφήνω τα χέρια και τα ανοίγω στο πλάι σα να πετάω. Το ποδήλατο τρέχει πάνω στον καλοκαιρινό δρόμο. Ζεστός αέρας στο πρόσωπό μου. Είμαι ευτυχισμένη. Είμαι χαρούμενη. Γελάω. Τα παιδάκια με κοιτάνε και ξέρω ότι τους έχω χαρίσει μιαν ανάμνηση. Γιατί θυμόμαστε πάντα όλα τα παράξενα και μαγικά. "Μπαμπά, κοίτα! Η κοπέλα πετάει πάν...
Διαβάστε περισσότερα